շարան
[ʃɑɾɑn]գոյականWA · Western Armenian·Latin: şaran
meaning · definition
- կարգով իրարու քով շարուած, շարք
- իրարու ետեւէն դրուած՝ իրարու յաջորդող՝ կարգով իրարու մօտ դրուած՝ կանգնած մարդոց՝ իրերու՝ առարկաներու եւ այլն շարք. կարգ.
- թելի վրայ շարուած զանազան առարկաներու (ոսկէ, արծաթ, ուլունք պտուղ, ծխախոտի տերեւ) շարք. շարոց.
- ընտիր ընկոյզի տեսակ մը, որ ծառէն իյնալով կը կոտրի եւ միջուկը դուրս կու գայ։ Զայն կ՚առնեն եւ շարոց կը շինեն.
- զօրքի մարտակարգի կամ շարժման մէջ եղող զօրասիւնին շարքը ըստ խորութեան.
- (Փոխաբերական իմաստ) իրարու յաջորդող մտածումներու՝ խօսքերու՝ արտայայտութիւններու կարգ։
- Մանուկներու՝ կարգ։
- Ուղտերու՝ նաւերու՝ կարաւան:
- Չոր թուզի՝ պաղատիտ:
- Պտուղներու՝ կցխանի, շարոց, շարանուկ, շարան:
- Քաղցուի մէջ թաթխուած՝ շոպակ, իճուղ։
translations
TRdizi